Holocaust monument

Over het kunstwerk

Het Holocaustmonument is opgericht ter nagedachtenis aan 172 Tilburgse slachtoffers van de Holocaust. Van een afstand doet de bronzen sculptuur denken aan het ‘skelet’ van een afgebrande boom, als overblijfsel van vernietigd leven. Wie dichterbij komt, ziet dat kunstenaar Tine van de Weyer een levensboom heeft gemaakt, het oudtestamentische symbool voor alles wat groeit en bloeit, voor de verbinding van hemel en aarde. In het Bijbelse verhaal plantte God in de Hof van Eden de levensboom. Daarnaast refereert de boom in het monument ook naar de amandelboom, een symbool voor onsterfelijkheid en leven na de dood. De zeven takken wijzen naar de hemel, en aan hun uiteinden glinsteren zilveren knopjes de toekomst tegemoet. Ook verwijzen de zeven takken naar de zevenarmige menora, de Joodse kandelaar. Eroverheen hangen gehavende ‘opengewerkte’ weefsels die her en der zijn afgebiesd met kwastjes, het symbool voor het Joodse gebedskleed. De verstijfde draperieën zijn een indirecte verwijzing naar het geïmproviseerd opgehangen wasgoed van hen die op de vlucht zijn voor dictatuur en oorlog, op zoek naar een veilige haven.

Op de cirkelvormige sokkel van het kunstwerk zijn groeven aangebracht die het Tilburgse stratenpatroon verbeelden zoals dat er in 1940 uitzag. Hierop kunnen volgens de Joodse traditie steentjes worden gelegd ter herinnering. Door te verwijzen naar de stadsstructuur en textiel heeft Van de Weyer bewust de link met Tilburg gemaakt: de textielindustrie die vroeger cruciaal was voor de stad, maar inmiddels is verdwenen. Toch is deze geschiedenis nog steeds verankerd in het DNA van de stad.

De kunstenaar

Tine van de Weyer volgde haar opleiding aan de Academie voor Beeldende Kunst St. Joost in Den Bosch. Haar oeuvre is veelzijdig en bestaat naast (monumentale) beeldhouwwerken ook uit kleine sculpturen, tekeningen en grafiek. Ze woont en werkt in Tilburg, en zette zich jarenlang politiek in als raadslid voor de PvdA Tilburg. Daarnaast was ze een aantal jaren als secretaris en later voorzitter verbonden aan het bestuur van de Nederlandse Kring van Beeldhouwers. Sinds 2016 is ze één van de twee drijvende krachten achter Stichting De NweStijl@Tilburg, met als doel om het ontstaan van kunststromingen De Stijl en Dada en de relatie met Tilburg zichtbaarder te maken.