Roeien
- Kunstenaar:
- Martinus Nijhoff
- Geboren:
- 1894
- Overleden:
- 1953
- Oplevering:
- 1996
- Locatie:
- Wilhelminapark, Tilburg Oud-Noord
- Materiaal:
- Hardsteen
- Categorie:
- Plekgedicht
Over het kunstwerk
Rondom het Wilhelminapark ziet een oplettende passant dat er op de brede stenen van de rand van het park letters te vinden zijn. De gegraveerde letters liggen op ongeveer een meter afstand van elkaar en omringen het hele park. Het vergt wat doorzettingsvermogen en oplettendheid om alle letters aan elkaar te verbinden en te lezen wat er staat. Om het makkelijker te maken, volgt hieronder de tekst die lopend tegen de klok in te lezen is:
Roeien
('s middags)
We gleeën
Getweeën
Tesaam in een boot,
De stroom was mee en
Terwijl we niets deeën
Vooruit zij toch schoot.
De weien
In rijen
Schoven voorbij...
En wij niets zeien:
In stil verblijen
Elkander nabij!
Martinus Nijhoff april 1910
Roeien (’s middags) is een gedicht van Martinus Nijhoff dat hij schreef in 1910 toen hij 16 jaar oud was.
Het Wilhelminapark is geopend in 1898 en is daarmee één van de oudste parken in Tilburg. In 1996 werd het park gerenoveerd en werd de hardstenen rand rondom het park aangelegd om het park visueel los te maken van de omliggende wegen en om uitspoeling van grond naar de lager liggende wegen bij zware regen tegen te gaan. Bij deze renovatie is het gedicht van Martinus Nijhoff in de rand aangebracht.
De kunstenaar
Martinus Nijhoff was een van de belangrijkste moderne dichters van de twintigste eeuw in Nederland. Hij studeerde rechten in Amsterdam en later ook Nederlands. Zijn dichtbundels hebben een verstrekkende invloed gehad op de Nederlandse poëzie, die hij op ingrijpende wijze vernieuwde. Hij was als geen ander in staat om gecompliceerde thematiek in eenvoudige taal te vatten. In zijn belangrijke gedichten Awater (1934) en Het uur U (1936-37), wist hij op een toegankelijke, heldere manier het mysterie achter de alledaagse dingen en gebeurtenissen te beschrijven.
Al vanaf de Eerste Wereldoorlog was Nijhoff ook actief als essayist en later als begenadigd vertaler van onder meer T.S. Eliot en Shakespeare. Zo werd in zijn sterfjaar 1953 de Martinus Nijhoff Prijs ingesteld voor de beste vertaling in en naar het Nederlands. Hij is zelf postuum bekroond voor zijn hele oeuvre met de Constantijn Huygensprijs.