Brief aan een een architect

Over het kunstwerk

In 2003 schreef Luuk Gruwez een gedicht aan een denkbeeldige architect.  Architectenbureau Luijten-Smeulders, gevestigd in het pand op de hoek van het Wilhelminapark, was er zodanig van gecharmeerd dat zij het lieten aanbrengen op glasplaten aan de meterslange blinde muur van hun pand. Om de hele tekst te kunnen lezen is het de bedoeling dat de toeschouwer het geheel van een afstand bekijkt. Toch is het gedicht ook dan nog lastig te volgen, omdat de regels niet ‘logisch’ onder elkaar zijn geplaatst en de lettergrootte telkens verschilt. Het wolkenpatroon dat in de panelen is aangebracht geeft het effect van rondcirkelende rook.  

Dit is de tekst die op de muur te lezen is: 

‘Let wel, mijn vriend, vertrouw, maar bouw niet roekeloos, 
want ieder huis bevat het koken en het dromen, 
het tobben en het foppen, het rijmen en beminnen. 

In ieder huis zit de gedachte aan een huis, 
zeg maar een ander en een fraaier huis. 
En ook bevat het soms (al moet je wel goed zoeken, 

al geeft het zich alleen na jaren prijs), 
toch dient gezegd dat ieder huis het 
instorten bevat. Wanneer je van je dak wilt 

vallen, is het derhalve wenselijk 
dat enkel en alleen te doen 
nadat het huis finaal is ingestort.’

De kunstenaar

Luuk Gruwez is een Belgische dichter, schrijver en columnist. Hij studeerde Germaanse filologie aan de Kulak in Kortrijk. Gruwez was in Hasselt werkzaam in het kunstonderwijs, totdat hij in 1995 fulltime schrijver werd. Hij heeft meerdere dichtbundels en romans gepubliceerd. Gruwez schreef op regelmatige basis columns voor De Standaard en De Morgen. In 2009 won hij de Herman de Coninckprijs voor zijn gedicht Moeders.