Monument Bosch en Duin

Over het kunstwerk

In de vroege ochtend van 26 mei 1944 werden veertien verzetsstrijders in de Loonse en Drunense Duinen door Duitse bezetters gefusilleerd. Hun lichamen zijn nooit gevonden, en de precieze locatie van de fusilladeplaats is tot op de dag van vandaag onduidelijk.

Het monument ter nagedachtenis aan deze veertien mannen kwam tot stand op initiatief van een inwoner uit Tilburg. Hij wilde dat de mannen en de gebeurtenis niet vergeten zouden worden. Met financiële ondersteuning van meerdere fondsen werd de opdracht voor een monument verstrekt aan kunstenaar Riki Mijling.

Mijling maakte een gedenkplek vol symboliek. Op de grond ligt een kader van vier bij twee meter van cortenstaal waarop dichtregels zijn aangebracht. Dit is tevens het formaat van de twee kuilen die de Duitsers destijds groeven om de dode lichamen in te laten vallen. Het gedicht is geschreven door Marie-Colette van Spaendonck, de nicht van de gefusilleerde Rob van Spaendonck. Tussen de dichtregels staan de voornamen van de veertien vermoorde verzetsstrijders vermeld. Binnen het kader is een zwerfkei geplaatst met een schaal waarop de te herdenken datum is gezet. In de schaal ligt regenwater, en via dat water zie je dan de lucht, oftewel de hemel. Het water in de schaal symboliseert ook de tranen die gevloeid zijn. Naast het kader liggen vier kleine zwerfkeien waarop de veertien volledige namen van de verzetsstrijders staan. Mijling verwijst met de zogenoemde zwerfkeien naar het gegeven dat de mannen nooit gevonden zijn en als het ware ‘nog rondzwerven’ door de duinen.

De kunstenaar

Riki Mijling studeerde aan de voormalige Koninklijke Academie voor Kunst en Vormgeving in Den Bosch. Als beeldend kunstenaar maakt zij werk in de traditie van de geometrische abstractie. Ze staat bekend om haar voorstellingsloze, post-minimalistische sculpturen die vaak gemaakt zijn van staal dat ze zelf brandt. In haar werk is ze op zoek naar de ideale lijn, de pure vorm en een nieuwe ervaring van ruimte.