Rene Klessens monument tegen oorlog en geweld

Over het kunstwerk

René Klessens overleed op 3 november 1944 tijdens de Tweede Wereldoorlog als gevolg van een luchtdoelgranaat. Hij was op dat moment vijf jaar oud en speelde buiten met enkele buurkinderen in de buurt van het Willibrordplein. Waarschijnlijk werd hij getroffen door een rondvliegende scherf van de granaat. Nadat hij bewusteloos raakte, werd hij door een Engelse soldaat naar het ziekenhuis gebracht, waar hij later die dag overleed. 

Vijftig jaar na de bevrijding werd er een werkgroep opgericht om een monument te realiseren voor de slachtoffers van oorlog en geweld. De initiatiefnemers kozen ervoor het monument naar René Klessens te vernoemen omdat ‘in de dood van kinderen de waanzin van oorlog en geweld het meest tot uitdrukking komt’. Beeldhouwer Christiena Nijland-Put maakte dit monument. 

Het monument van beeldhouwer Christina Nijland-Put bevindt zich op het Sint Willebrordplein. Het werk bestaat uit een lessenaar met een bronzen plaquette als bovenblad. Rondom de lessenaar staat in een halve cirkel een aantal lage krukjes van beton. Op de achterkant van het monument is een korte toelichtende tekst te lezen: 

‘René Klessens was de jongste van de slachtoffers uit de wijk Loven in de Tweede Wereldoorlog. Hij stierf op 3 november 1944, slechts 5 jaar oud. In hem eren wij alle toenmalige en toekomstige slachtoffers van oorlog en geweld. Dit teken roept op tot waakzaamheid opdat hun dood niet voor niets is geweest.’

Op de plaquette is een afbeelding van René Klessens met een kinderfiets te zien. Daarnaast staat de periode van de bezetting van Nederland vermeld: 1940-1945.

De kunstenaar

Christina (ook wel Christien) Nijland-Put volgde halverwege de jaren ’50 een opleiding aan de Academie voor Kunst en Industrie in Enschede. Vervolgens emigreerde zij met haar familie naar Canada, waar ze studeerde aan het Ontario College of Art. Na twee jaar keerde ze terug naar Nederland en ging op kamers in Amsterdam, waar ze studeerde aan het Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs en de Rijksakademie van beeldende kunsten. Tot haar docenten behoorden Piet Esser, Paul Grégoire en Ben Guntenaar. In haar examenjaar aan de academie won ze de zilveren Prix de Rome voor beeldhouwkunst. Ze trouwde met beeldhouwer en medailleur Wilfried Put, met wie ze ook exposeerde. Nijland maakte onder meer medailles, gelegenheidspenningen, gedenktekens en kleine sculpturen.