De Brug van Weleer

De brug van weleer van Hanshan Roebers, dat in de volksmond ook wel De duikplank of Plénk wordt genoemd, is in 1987 gerealiseerd. Roebers vond het beton van het nabije viaduct te dominant, met name de lange tunnelband. Hij wilde een visuele tegenbeweging maken tussen de Spoorweg en de Spoorlaan. Het werk dat hij maakte verwijst wel in vorm en hoogte naar de tunnel, maar is er dwars voor geplaatst. Het contrast wordt versterkt door Roebers’ materiaalkeuze: ten opzichte van het harde beton is de sculptuur namelijk gemaakt van verfijnd rood koper en azobé hout.

Na plaatsing in 1987 ontstond er de nodige ophef. Het verhaal gaat zelfs dat het kunstwerk te lelijk zou zijn om er graffiti op te spuiten. Er waren echter ook voorstanders, die vonden dat het kunstwerk zich goed staande hield in zo’n lelijke omgeving. Voor veel Tilburgers is het werk niet herkenbaar als kunst, maar lijkt het op een overblijfsel van een bouwproject.

De Kunstenaar

Hanshan Roebers studeerde aan de Design Academy in Eindhoven en het Instituut voor Sonologie in Utrecht. In de beginjaren van zijn kunstenaarschap begon hij met het ontwerpen van meubels en interieurs voor een aantal fabrieksgebouwen. Dit leidde uiteindelijk tot zijn monumentale werk dat vaak de grens opzoekt tussen sculptuur en bouwkunst. Aan de basis van zijn werk liggen de elementen vuur, lucht, water en aarde. De inspiratie hiervoor deed Roebers op tijdens zijn reizen naar Noord- en Zuid-Amerika, India, Afrika en Japan. Zijn kunstwerken in opdracht zijn overal in Nederland in de openbare ruimte te zien. Ook is Roebers jarenlang als (gast)docent actief geweest aan de Academie van Bouwkunst en ArtEZ Academie voor Theater in Arnhem, de Hogeschool in Nijmegen en de Academie van Bouwkunst in Groningen.