Metrøality 2

Over het kunstwerk

In het centrum van Tilburg lijkt het alsof een internationale metropool onverwacht enkele haltes heeft gekregen. Op loopafstand van elkaar staan drie verlichte vitrines waarop het stratenplan van Tilburg is voorzien van een gekleurd lijnenpatroon dat een metronetwerk voorstelt. Elke lijn heeft zijn eigen kleur. Voor de vitrines zijn luchtroosters in de grond geplaatst. Wie erop gaat staan veroorzaakt een plotselinge luchtstroom met trillingen. Tegelijkertijd klinkt het typische geluid van het ondergrondse: het piepen, bonken en sissen van aankomende en vertrekkende metrotreinen, en het geraas van de wagons die alleen passeren. En dat terwijl er in Tilburg nog nooit een metrotunnel is aangelegd.

Met minimale middelen doet Marry Overtoom met Metrøality een beroep op de verbeeldingskracht van de toeschouwer, die in haar eigen woorden ‘het onzichtbare zichtbaar maakt’. Op weg naar een afspraak of dagelijkse boodschap wordt de voorbijganger plotseling geconfronteerd met het leven in metropolen zoals New York, Tokio en Londen. Wie voelt zich aangetrokken tot deze steden en gaat op zoek naar de trappen naar beneden, richting het perron? Daarmee is de toeschouwer niet alleen kijker, maar ook deelnemer aan het kunstwerk. 

Overtoom ontwierp het absurdistische kunstwerk als verbinding tussen de stadskantoren. Bij elke locatie bevond zich één van de vier oorspronkelijke metrohaltes. Metrøality verdween in 2006 uit het straatbeeld vanwege renovatiewerkzaamheden en de verbouwing van het stadhuis. Sinds het najaar van 2024 ‘rijdt’ de metro weer. Drie van de vier haltes werden vernieuwd en teruggeplaatst in het Stadsforum (bij het Paleis), op de Koningswei (tegenover de Stadswinkel) en in de Spoorzone (bij de Willem II Passage). 

De kunstenaar

Marry Overtoom is een Nederlands kunstenaar die actief is als beeldhouwer, geluidskunstenaar en installatiekunstenaar. Ze studeerde aan de ABK Arnhem, wat nu ArtEZ Arnhem is. Veel van haar werk maakt ze voor de openbare ruimte. Haar kunst balanceert op de grens tussen kunst en alledaagse ervaring. Ze gebruikt herkenbare elementen en geeft deze een onverwachte draai, waardoor een alledaags fenomeen een nieuwe betekenis krijgt. Daarbij is een belangrijk aspect voor haar de interactie met het publiek. Naast haar ontwerpen voor de openbare ruimte onderzoekt zij vanuit haar meer persoonlijke interesses onder meer keramische en sculpturale elementen.